Na semester 1 heb ik mijn coaching vaardigheden ontwikkeld, zodanig dat ik zelfstandig een groep van minimaal 6 kinderen een hele dag kan begeleiden, met minimaal een 7 van mijn begeleider.

 

Actie 1:

Ik ga me inlezen over didactiek en coaching.

Boek: 11 coach competenties in woord en beeld, Annemarie van der Meer en Marianne van der Pool.

Artikelen: Zoals (https://www.psychologie.nl/thema/coaching/#wat-is-coaching) (https://boommanagement.nl/artikel/de-vijf-kenmerken-van-coaching/)

Actie 2:

Ik ga de anwärter opleiding volgen (opleiding tot skileraar).

• Minstens 3 keer de leiding nemen bij een oefening of groepsopdracht.
• Feedback vragen van coaches en mede studenten over mijn coaching vaardigheid.
• De feedback toepassen in volgende opdrachten.

Actie 3:

Ik ga skiles geven in Oostenrijk.

• Minstens 10 skilessen zelfstandig geven.
• Na de les een korte reflectie schrijven (wat werkte, wat niet).
• Collega’s observeren over hun coaching stijl.
• Feedback vragen aan een collega of leidinggevende, en dit toepassen bij volgende lessen.

 

Nulmeting coaching vaardigheden

Voordat ik begin met dit ontwikkeldoel heb ik weinig ervaring met coachen. Ik heb nog niet eerder een groep gecoacht of iemand individueel begeleid. Hierdoor weet ik nog niet goed hoe ik structuur moet aanbrengen, hoe ik omga met verschillende niveaus binnen een groep, of hoe ik om moet gaan met ongemotiveerde kinderen/volwassenen. Ik weet nog niet goed hoe ik het beste feedback kan geven, en hoe ik ervoor zorg dat iedereen het leuk vindt. Het coachen is dus echt een nieuwe vaardigheid die ik wil leren, maar ik ben wel enthousiast om te zien hoe dat me over een tijdje afgaat. Om mijn doel te behalen wil ik een groep van minimaal zes kinderen een hele dag begeleiden.

Acties doel 2

Planning

Actie 1 – Inlezen over didactiek en coaching

 

Ik heb het boek 11 coachcompetenties in woord en beeld gelezen. Het boek legt uit welke vaardigheden belangrijk zijn om anderen goed te begeleiden, zoals luisteren, motiveren, structureren en vragen stellen. Ik vond het best een ingewikkeld boek, soms iets boven mijn niveau, maar ik heb er wel waardevolle dingen uit gehaald die ik kan gebruiken tijdens het coachen.

Een van die dingen is het stuk over actief luisteren. Je luistert niet alleen naar wat iemand zegt, maar ook naar de emotie en bedoeling erachter. Als coach is het belangrijk dat je vertrouwen opbouwt met je cliënt, omdat je veel beter kunt begeleiden wanneer er een goede band is. Het boek legde uit dat je moet luisteren met je hoofd, hart en ‘gut’, en dat sprak me wel aan.

Ook het hoofdstuk over feedback geven vond ik interessant. Ik leerde dat de manier waarop kinderen feedback verwerken verandert rond de leeftijd van 11 tot 13 jaar. Jongere kinderen leren juist meer van positieve feedback, terwijl oudere kinderen beter om kunnen gaan met (negatieve/correctieve) feedback om zich te verbeteren. Dit vind ik heel relevant voor het begeleiden van groepen tijdens skilessen, omdat de leeftijd erg kan verschillen.

Hoewel het boek soms wat ingewikkeld was, heb ik er wel duidelijke lessen uitgehaald die mij helpen met het coachen.

Ook heb ik wat artikelen gelezen over coaching.

Uit het artikel van psychologie.nl haalde ik vooral dat coaching draait om het begeleiden van iemand, zonder dingen over te nemen of voor te zeggen. Een coach stelt vragen, luistert actief en helpt iemand richting het herkennen van hun problemen en obstakels. Dat past goed bij skilessen, omdat je leerlingen juist wilt stimuleren om zelfvertrouwen op te bouwen en hun eigen techniek te verbeteren. (magazine, 2025)

Het artikel van boommanagement beschreef de vijf kenmerken van coaching. Vooral twee onderwerpen vond ik interessant. Vertrouwen creëren en aansluiten bij het niveau van de leerling. Als skileraar is het belangrijk dat kinderen zich veilig voelen en dat je duidelijk communiceert zonder te veel druk te leggen. Coaching draait om kleine, haalbare stappen en positieve feedback. Dat sluit goed aan op hoe je techniek opbouwt en hoe je leerlingen motiveert op de piste. (Slooten, 2024)

 

 

Reflectie

Door het lezen van het boek en de artikelen heb ik een beter beeld gekregen van wat coachen nou echt inhoudt. Het boek was soms best lastig, maar ik heb er wel dingen uitgehaald die ik meteen kan gebruiken, zoals actief luisteren en het opbouwen van vertrouwen. Ik merk dat dit belangrijk is wanneer je een groep goed wilt begeleiden. De artikelen lieten goed zien dat coaching vooral draait om kleine stappen, duidelijk communiceren en aansluiten bij het niveau van de leerling. Deze inleesactie heeft me geholpen om beter te begrijpen hoe ik als skileraar kan coachen, niet alleen technisch maar ook op een manier die leerlingen echt helpt. Ik ga deze inzichten actief meenemen tijdens de anwarter en het lesgeven in Oostenrijk.

Actie 2 - Anwärter opleiding

 

Voor deze actie heb ik de anwärteropleiding gevolgd. Dit is de opleiding tot skileraar, waarbij je wordt opgeleid om zelfstandig les te kunnen geven. Tijdens deze opleiding werk je aan je eigen skitechniek, het begeleiden van groepen, het uitleggen van oefeningen, het omgaan met verschillende niveaus en situaties op de piste etc.

De opleiding bestaat uit praktijklessen op de piste en theorielessen. In de praktijklessen werken we in groepen van ongeveer 10, waarin we oefenen met het uitleggen van oefeningen, kinder unterricht en onze eigen ski techniek . Omdat ik nog weinig ervaring had met coachen en begeleiden, was deze opleiding voor mij een goede manier om hiermee te oefenen. Door deze anwarter kwam ik vaak buiten mijn comfortzone en leerde ik veel over het coachen, van zowel kinderen als volwassenen.

 

De eerste dagen van de opleiding bestonden vooral uit veel uitleg. Mijn ausbilder vertelde ons veel over de theorie en praktijk van het lesgeven. In de dagen daarna kregen we steeds meer korte momenten waarin we zelf konden oefenen met lesgeven.

Om context te geven, voor kinderen zijn er 11 onderdelen en voor volwassenen 9. Voorbeelden hiervan zijn gewöhnen (wennen aan de ski-uitrusting), pflug (pizza, remmen), pflugdrehen (bochten maken in pflugstand) en alpines fahrverhalten – kanten (parallel skiën met kanten in de sneeuw).

De eerste opdracht die ik moest uitleggen was schuss voor kinderen. Dit is de volgende stap na gewöhnen. Hierbij glijden kinderen van een licht aflopende helling, zonder te remmen of bochten te maken. Eerst liet ik de kinderen gewoon glijden. Als tweede oefening liet ik ze met hun handen op de knieën skiën, zodat ze goed naar voren leunen. Als derde oefening had ik bedacht dat we als een locomotief van spoor gingen wisselen: een ski optillen en opzijzetten, en daarna de andere ski erachteraan.

Feedback na deze opdracht:

• Leuke oefeningen bedacht en goed uitgelegd, ook redelijk in het Duits.
• De uitleg was iets te serieus en te technisch, alsof het om volwassenen ging. De volgende keer dus minder uitleggen en meer voordoen en nadoen.
• De laatste oefening was iets te moeilijk. Beter was geweest om eerst een makkelijkere evenwichtsoefening te doen, zoals het aantikken van de skischoenen.

De dag erna moest ik pflugsteuern voor volwassenen uitleggen. Hierbij maken we bochten in pizzapunt en skiën we in de schrägfahrt parallel in alpines fahrverhalten. Dit is een moeilijk onderdeel waarin veel techniek zit.

Ik begon met een fächerförmiger aufbau (waaiervormige opbouw), waarbij je steeds iets langer in de falllinie skiet. Hierdoor bouw je meer snelheid op en moet je beter sturen. Daarna deden we oefeningen in stilstand, zodat ik het alpines fahrverhalten (juiste skihouding) kon uitleggen. Hierbij corrigeerde ik iedereen individueel met mijn skistokken. Als laatste deden we een einzelkurve, waarbij we een volledige bocht maakten van begin tot eind.

Tijdens deze opdracht heb ik goed gelet op de feedback van de vorige keer, vooral op de opbouw van makkelijk naar moeilijk. De andere feedback was namelijk vooral voor het lesgeven aan kinderen, terwijl dit voor volwassenen was.

Feedback na deze opdracht:

• Goed uitgelegd, juiste stappen doorlopen en duidelijke feedback gegeven tijdens stilstand.
• Volgende keer de oefeningen nog beter voordoen in plaats van vooral uitleggen.
• Vaker complimenten geven en daarna pas feedback.

 

Probe lehrauftritt

Met de feedback van de oefen opdrachten in mijn hoofd ging ik de probe lehrauftritt in. Ik kreeg gelukkig wat voorbereidingstijd omdat ik een onderdeel had wat we zelf pas die ochtend hadden geleerd, namelijk laufen voor kinderen. Dat is een deel van het onderdeel vom pflugdrehen zum paralellen skisteuern. Omdat ik als feedback had gekregen dat ik echt goed de volgorde van het proces moest aanhouden en dat ik van makkelijk naar moeilijk moest gaan, heb ik daar echt op gelet. Ik begon met de “kinderen” in een cirkel voor een namenrondje, en ik had een groepnaam (pistenpiraten) en en jel (pisten frei, piraten dabei!) bedacht. Daarna gingen we de eerste oefeningen doen, bogenlaufen, tijdens het skiën stappen omhoog zetten. Als 2^e had ik een race georganiseerd in tweetallen. Daarna had ik een spel bedacht, wolf en schaap. Waarin 1 kind de andere moest achtervolgen op ski’s en aantikken. Ik heb er ook goed op gelet dat ik de oefeningen eerst zelf goed voordeed. Als laatste had ik nog 2 oefeningen bedacht die we konden doen terwijl ze achter mijn aan skiën, eerst waren we een locomotief die steeds van spoor wisselden. En daarna deden we de vloer is lava, waarbij we een ski optilden. Dat was het einde van de oefen lehrauftritt, ik ben erg tevreden over hoe het is gegaan, ik heb goed de feedback toegepast en dat heeft geholpen.

 

 

 

Feedback ausbilder: https://mymedia.avans.nl/media/t/0_6v1zp5gs

• Super lehrauftritt
• Belangrijk is om alle stappen te doorlopen, ik was er nu 1 vergeten.
• Wat een beetje beter kan is entertainment, vooral als je kinderen lesgeeft is dat erg belangrijk
• Meer kinder gericht zijn, dus niet hetzelfde als volwassenen behandelen
• Belangrijk is dat ik bij de echte lehrauftritt niet veel voorbereidingstijd heb en niet in het boekje mag kijken, dus echt alles uit mijn hoofd leren.

 

Lehrauftritt

Op 12 december was het tijd voor mijn officiële lehrauftritt. Ik was nogsteeds een beetje ziek, dus ik hoopte dat ik geen kinder lehrauftritt zou krijgen, omdat je dan heel erg energiek moet zijn. Wel had ik veel vertrouwen in mezelf, omdat ik goed geoefend had de afgelopen dagen, en de probe lehrauftritt ook goed ging. 5 minuten van tevoren kreeg ik te horen dat ik het onderdeel pflug (pizza, remmen) moest uitleggen. Door de zenuwen ging het begin erg stroef, ik vergat even alles wat ik moest doen. Ik begon met het uitleggen van de pizza tijdens stilstand. Door te stappen, spring en draaien in de pizzapunt zorgde ik ervoor dat de leerlingen een gevoel kregen van het draaien van de ski’s naar buiten, zodat ze in pflugstellung terecht komen. Ik heb goed de feedback van mijn oefen lehrauftritt gebruikt en gezorgd dat ik echt alle stappen goed doorliep, goed feedback gaf en duidelijk de oefeningen voordeed.

Daarna deden we een pflug in de uitloop, dus eerst shuss naar beneden, en dan pizzapunt op het vlakke stuk onderaan. En daarna pflug gedurende de hele afdaling. Hier gaf ik complimenten en wat feedback aan de leerlingen, en zodra ik vond dat iedereen het remmen onder de knie had gingen we hier moeilijkere oefeningen voor doen. De beoordelende ausbilder neemt soms wat leerlingen apart en zegt dat ze express iets fout moeten doen, dus ik was echt heel gefocust of ze iets verkeerd deden.

De volgende oefeningen waren kleine pflug – grote pflug en stopp pflug. Beide om het remmen te oefenen door een grotere en kleinere pizzapunt te maken.

Als laatst gingen we pflug skieen afwijkend van de fallinie, dus in een hoek van 45 graden van de berg af, om alvast de belasting van het dalbeen te oefenen. Dit als voorbereiding op het volgende onderdeel: pflugdrehen. Na mijn lehraufritt kwam het vakgesprek, maar dat was niet belangrijk voor mijn coachinvaardigheden.

Reflectie lehrauftritt

Over het algemeen ben ik erg tevreden over mijn lehrauftritt, het begin verliep wat stroef. Maar toen ik op gang kwam ging het goed, ik heb de groep goed gecoacht naar het remmen op de ski’s.

 

Lehrauftritt

Op 12 december was het tijd voor mijn officiële lehrauftritt. Ik was op dat moment nog steeds een beetje ziek, dus ik hoopte eigenlijk dat ik geen kinder-lehrauftritt zou krijgen, omdat je dan erg energiek moet zijn. Toch had ik wel vertrouwen in mezelf, omdat ik de dagen ervoor veel had geoefend en mijn probe-Lehrauftritt ook goed was gegaan. Vijf minuten van tevoren kreeg ik te horen dat ik het onderdeel pflug (pizza, remmen) moest geven. Door de zenuwen verliep het begin wat stroef en was ik even alles kwijt. Ik begon met het uitleggen van de pizzapunt tijdens stilstand. Door te stappen, springen en draaien in pizzapunt gaf ik de leerlingen een gevoel hoe ze de ski’s naar buiten draaien en hoe ze in de pflugstellung komen.

Ik heb hierbij goed gelet op de feedback die ik eerder had gekregen. Ik doorliep alle stappen rustig, gaf duidelijke feedback en deed de oefeningen ook echt voor. Daarna gingen we verder met een pflug in de uitloop, eerst schuss naar beneden en dan remmen op het vlakke stuk. Vervolgens deden we pflug over de hele afdaling. Tijdens deze oefeningen gaf ik complimenten en kleine verbeterpunten. Zodra ik merkte dat iedereen het remmen onder de knie had, maakte ik de oefeningen iets moeilijker. De beoordelende ausbilder haalde af en toe leerlingen apart en liet ze expres iets fout doen, dus ik was erg gefocust of iemand iets verkeerd deed. Daarna deden we de oefeningen kleine pflug – grote pflug en stopp-pflug, beide gericht op beter leren remmen door een grote en kleine pizzapunt te maken. Als laatste gingen we pflug skiën afwijkend van de falllinie, in een hoek van 45 graden. Hiermee oefenden we alvast de belasting van het dalbeen, als voorbereiding op het volgende onderdeel: pflugdrehen.

Na mijn lehrauftritt was nog het vakgesprek, maar dit was niet belangrijk voor mijn coachingsvaardigheden.

 

Reflectie Lehrauftritt

Over het algemeen ben ik erg tevreden over mijn Lehrauftritt. Het begin ging wat stroef door de zenuwen, maar zodra ik eenmaal bezig was, kwam ik goed in de flow. Ik merkte dat ik rustiger werd en meer vertrouwen kreeg in wat ik aan het doen was. Ik vond vooral dat ik de groep goed heb gecoacht richting het remmen op de ski’s. Ik doorliep de oefeningen stap voor stap en paste mijn uitleg en feedback aan op wat ik bij de leerlingen zag. Ook het voordoen van de oefeningen ging goed. In het begin had ik wat tijd nodig om erin te komen. Dat is iets waar ik in de toekomst aan wil werken, zodat ik vanaf het eerste moment meer ontspannen start. Ik heb de lehrauftritt gehaald met een 3 (ruim voldoende). Deze Lehrauftritt gaf mij vertrouwen in mijn coachingsvaardigheden, ik zie dat ik al grote stappen heb gemaakt, en ik ben benieuwd hoe ik het ga doen als skileraar. Het liet zien dat ik onder druk, een les kan organiseren, duidelijk kan coachen en een groep kan begeleiden.

Actie 3 – Skiles geven

 

Na mijn anwarter opleiding was het dan echt tijd om les te gaan geven bij de skischool, eerst heb ik een intro week gehad. We kregen ski trainingen, dansles en het was vooral heel gezellig. Ik heb reflectieverslagen geschreven en feedback opgehaald bij collega’s over mijn coaching vaardigheden.

 

Reflectieverslag 26 december

Ik heb nu mijn eerste week lesgegeven bij de skischool. De eerste dag was meteen even chaos. Ik dacht namelijk dat ik pas op maandag hoefde te beginnen met lesgeven, maar toen ik zondag op de piste aankwam kreeg ik ineens een groepje van acht kinderen toegewezen. Dat was dus even schakelen. Ik kreeg een level 2-groepje. Dit betekent dat de kinderen al een beetje konden skiën: zowel remmen als bochten maken in pizzapunt ging al redelijk goed. De kinderen waren tussen de 4 en 8 jaar oud, zes Duitsers en twee Nederlanders. Ik begon de week met kennismaken en het evalueren van hoe ze skieden. Daarna heb ik ze meteen geleerd hoe ze met de sleeplift omhoog moesten en hebben we de hele week op blauwe pistes geskied. De eerste dag had ik gelukkig een assistent-skileraar en een stagiair bij me. Dat was erg fijn, omdat de kinderen die dag nog veel (uit de lift) vielen. Op de tweede dag kreeg de assistent-skileraar zijn eigen groepje, maar ik had nog wel 1 dag hulp van de stagiair. De tweede dag ging al een stuk beter dan de eerste. Mijn zelfvertrouwen ging omhoog en de lessen verliepen steeds soepeler. Ook merkte ik dat de kinderen het erg naar hun zin hadden. Aan het einde van de week was er een slalomrace met een prijsuitreiking. Het was echt geweldig om te zien hoeveel progressie de kinderen in een week hadden gemaakt, en dat ik daarvoor heb gezorgd. Ik heb ook nog 50 euro fooi gekregen, wat een mooie blijk van waardering was van de ouders.

 

Reflectieverslag 1 januari

Deze week was mijn tweede week lesgeven. Ik kreeg een groep beginners, dus kinderen die voor het eerst op ski’s stonden. Het was wel een iets ouder groepje, tussen de 5 en 12 jaar oud. De eerste dag begon ik daarom in het kinderland. Hier liet ik de kinderen kennismaken met de ski-uitrusting. Bij beginners is het erg belangrijk om de juiste stappen in het proces te volgen, dus daar heb ik veel aandacht aan besteed.

De kinderen leerden snel. Binnen no-time konden ze al remmen in pizzapunt. In de middag heb ik ze daarom meegenomen naar de kleine magic carpet, een soort tapijtlift. Hier heb ik ze verder gecoacht op remmen en hebben we voor het eerst bochtjes gemaakt. Op deze dag merkte ik wel dat er een groot niveauverschil tussen de kinderen zat. Sommige kinderen konden moeiteloos bochten maken, terwijl anderen nog moeite hadden met overeind blijven staan. Dat vond ik lastig, omdat ik het niet te moeilijk wilde maken voor de minder sterke kinderen, maar de betere kinderen wel wilde blijven uitdagen. De dag erna ben ik met de groep naar de grote magic carpet gegaan. Deze is wat steiler en langer en is de laatste stap voordat de kinderen echt de piste op gaan. Dit ging erg goed. De kinderen die het moeilijker vonden, maakten veel progressie, waardoor het niveau in de groep weer dichter bij elkaar kwam te liggen. In de middag ben ik daarom met ze naar de sleeplift gegaan. Eerst stapten we halverwege uit, en later gingen we helemaal naar boven op de blauwe piste. Het was echt bizar om te zien hoeveel vooruitgang de kinderen hadden gemaakt, dat had ik zelf ook niet verwacht.

De rest van de dagen hebben we vooral het pflugdrehen geoefend en vandaag hebben we de stap gezet richting pflugsteuern. Morgen is de race en ik ben echt heel tevreden over hoe deze week is verlopen. Ik kreeg ook veel complimenten van ouders, omdat ze niet hadden verwacht dat hun kinderen het skiën zo snel zouden oppakken.

 

 

Feedback

Feedback coaching 1: https://mymedia.avans.nl/media/t/0_fykqqcmi

• Meer doen wat ik zeg, dus voordoen van de oefening, ipv alleen uitleggen.
• Wat meer de slechtere/zwakkere meer aandacht geven
• Feedback geven, zelf voordoen, ipv alleen zeggen wat ze beter kunnen doen.

 

Feedback coaching 2: https://mymedia.avans.nl/media/t/0_7lpcpjrg

• Uitleg soms iets te snel voor de kleine kinderen
• Feedback geven, niet te veel moeilijke woorden gebruiken, en vooral positief blijven
• Geduldiger zijn met “vervelende” kinderen

 

 

Reflectieverslag les na ontvangen feedback

Na de feedback van mijn collega’s ben ik in de les erna op een paar dingen gaan letten. Ik heb tijdens deze les geprobeerd om minder te praten en meer voor te doen. In plaats van alleen uit te leggen wat de kinderen moesten verbeteren, liet ik het eerst zelf zien. Ik merkte meteen dat dit beter werkte, vooral bij de jongere kinderen. Ze snapten de oefening sneller en durfden het ook makkelijker na te doen. Ik heb extra aandacht gegeven aan de kinderen die het moeilijker hadden, ik kreeg op een gegeven moment wel opmerkingen van de andere kinderen, en toen besefte ik dat ik het te veel aan het doen was. Dus toen heb ik de aandacht weer beter verdeeld. Ook heb ik geprobeerd om mijn uitleg rustiger te houden en simpelere woorden te gebruiken. Vooral bij de kleinere kinderen. Bij feedback geven begon ik eerst met iets positiefs en gaf daarna pas een verbeterpunt, zo hebben verbeterpunten geen negatieve lading. Ik heb ook extra gelet op mijn geduld, vooral bij kinderen die wat drukker of lastiger waren. In plaats van me hieraan te storen, probeerde ik rustig te blijven en duidelijk te zijn. Deze feedback van mijn collega’s was goed, en ik heb echt wat dingen verbeterd.

 

 

 

 

 

Reflectie doel 2

Ook bij doel 2 heb ik de vijfvingermethode gebruikt om te reflecteren.

 

Wat was het doel?

Het doel van dit ontwikkeldoel was om mijn coachingsvaardigheden te ontwikkelen, zodat ik zelfstandig een groep van minimaal zes kinderen een hele dag kan begeleiden en hiervoor minimaal een 7 krijg van mijn begeleider. Aan het begin van dit semester had ik weinig ervaring met coachen en wist ik nog niet goed hoe ik structuur moest bieden, feedback moest geven en moest omgaan met verschillende niveaus binnen een groep.

 

Wat ging er goed?

Wat goed ging, is dat ik gedurende de weken in Oostenrijk steeds zelfverzekerder ben geworden in mijn rol als coach. Tijdens de anwärteropleiding en het lesgeven bij de skischool heb ik vaak de leiding genomen en groepen lesgegeven. Ik merkte dat mijn uitleg steeds duidelijker werd en dat ik beter kon inschatten wat een groep nodig had. Vooral het werken met kinderen ging steeds beter, en dit was ook erg leuk. Ik heb mijn lehrauftritt gehaald met een 3 (ruim voldoende).

 

Wat ging er minder of lastig?

Wat ik lastig vond, is het omgaan met grote niveauverschillen binnen een groep. Ik merkte dat ik soms te veel aandacht gaf aan de zwakkere kinderen, waardoor de rest van de groep minder aandacht kreeg. Ook was mijn uitleg soms te technisch of te snel, vooral bij jongere kinderen. Ook vond ik het in het begin moeilijk om geduldig te blijven bij drukke kinderen of lastig gedrag.

Ook had ik als doel om een 7 te krijgen van mijn begeleider, alleen dit is niet gelukt, ik heb namelijk geen begeleider hier in de skischool. Ik heb wel een baas, maar die ziet mij nooit skiles geven, dus kan me ook niet beoordelen op mijn coaching vaardigheden.

 

Waar wil ik trouw aan blijven? (waarden en normen)

Ik wil trouw blijven aan een positieve en duidelijke manier van coachen. Ik vind het belangrijk dat kinderen zich veilig voelen en plezier hebben tijdens de les. Ook wil ik trouw blijven aan het blijven vragen van feedback, omdat ik heb gemerkt dat ik daardoor echt verbeterde.

 

Waar moet ik nog op groeien?

Ik moet nog groeien in het beter verdelen van mijn aandacht binnen een groep, vooral als het niveauverschil groot is. Ook wil ik blijven werken aan het aanpassen van mijn uitleg aan de leeftijd van de kinderen, met minder praten en meer voordoen. Daarnaast kan ik nog groeien in het sneller schakelen tijdens onverwachte situaties en het nog zelfverzekerder optreden als coach.

 

 

 

Heb ik mijn doel behaald?

Doordat ik geen begeleider heb binnen de skischool en dus geen cijfer kan krijgen moet ik zelf bepalen of ik het doel behaald heb. Ik ben van mening van wel, ik heb stappen gemaakt binnen het coachen waarvan ik zelf niet had verwacht dat ik ze zou maken. Ik heb veel lovende reacties gehad van de kinderen die ik lesgeef, en ook veel complimenten van de ouders. Waardoor ik wel kan stellen dat ik mijn doel behaald heb. Ik kan namelijk een groep van minimaal 6 kinderen een hele dag begeleiden.